Leczenie tarczycy

I leczenie i dieta. Sama dieta jest środkiem uzupełniającym. Można nią nieco podkręcić metabolizm, ale znacznie poprawić komfort życia może jedynie leczenie skorelowane z dietą. Innej drogi nie ma, chyba że jesteśmy w stanie zadowolić się półśrodkami, ale akurat tej metody w odniesieniu do zdrowia i do funkcjonowania organizmu nikomu nie polecam.
Jeśli chodzi o niedoczynność tarczycy leczenie samo w sobie jest dość proste, bo w zdecydowanej większości przypadków i tak opiera się na suplementacji (mówię o typowej niedoczynności pojawiającej się najczęściej wraz z wiekiem). A skoro suplementacja to i dieta może wyraźnie pomóc. Obydwa elementy uzupełniają się wzajemnie.

Objawy niedoczynności

Objawy niedoczynności tarczycy mogą być mylące, bo często choroba ta brana jest za … starość albo przemęczenie, a niedoczynność tarczycy objawia się całym zespołem najróżniejszych dolegliwości. Osoby z niedoczynnością mają problemy z koncentracją, są senne, wypadają im włosy (często) osłabieniu ulegają paznokcie, do tego skóra staje się szorstka i nieprzyjemna w dotyku. Niedoczynność tarczycy spowalnia też metabolizm w związku z czym nawet przy stosowaniu normalnej i teoretycznie zbilansowanej diety osoba chora może tyć, a stosując dietę odchudzającą osoba z niedoczynnością tarczycy nie może schudnąć.
To dlatego tak ważne jest, żeby reagować natychmiast gdy pojawi się niedoczynność tarczycy. Leczenie jest w stanie zniwelować większość niedogodności, choć łatwo na pewno nie będzie bo mimo wszystko to choroba uznawana za jedną z bardziej przykrych i uporczywych (a przy tym niespecjalnie łatwych w leczeniu) dolegliwości.

Niedoczynność tarczycy – leczenie

Kiedy zostanie zdiagnozowana niedoczynność tarczycy leczenie przeprowadzane jest w oparciu o uzupełnianie poziomu brakujących hormonów. Jest to możliwe, a niektóre preparaty przydatne w leczeniu niedoczynności są nawet dostępne bez recepty. Oprócz uzupełniania poziomu hormonów zaleca się też stosowanie preparatów z jodem (w samej diecie trudno dostarczyć źle funkcjonującemu organizmowi takich ilości jodu jak mógłby potrzebować) chociaż w przypadku jodu z pomocą diety też można sobie poradzić dbając o zwiększenie ilości pokarmów charakteryzujących się wysoką zawartością jodu czyli na przykład ryb morskich (sporo jodu zawierają nawet nie cieszące się zbytnim uznaniem makrele).

Niedoczynność tarczycy – leczenie przez dietę

Oprócz zwiększenia podaży jodu, co wpłynie na zwiększenie produkcji hormonów z pomocą diety można, i należy doprowadzić do przyspieszenia metabolizmu. Ten ostatni decyduje nie tylko o tuszy, ale też o jakości życia. Przy szybszym metabolizmie funkcjonujemy nieco lepiej niż wtedy, gdy jest on spowolniony. Dieta w niedoczynności tarczycy powinna być więc dietą wysokobiałkową, bo białka przyspieszają tempo przemian metabolicznych.
Mając na uwadze dietę i leczenie niedoczynności należy zadbać o jedno: wykluczenie z codziennej diety soi. Ostatnimi czasy soja dodawana jest do wszystkiego – do wszystkich (bądź niemal wszystkich) gotowych pokarmów. Tymczasem ma ona działanie wolotwórcze. Ogranicza przyswajalność jodu, co dowiodły badania przeprowadzane m.in. przez japońskich naukowców.

Tarczyca to gruczoł umiejscowiony w pobliżu tchawicy. O jej istnieniu często dają znać dopiero uciążliwe choroby. Na szczęście profilaktyka nie jest trudna. Warto pamiętać o dobrej diecie i zadbać o swoje zdrowie. Dzięki temu tarczyca nie sprawi nam przykrych niespodzianek.

Skomplikowana „fabryka” hormonów

Jeden z kilku największych gruczołów w organizmie człowieka, oprócz m.in. wątroby, nadnerczy i trzustki – to właśnie tarczyca. Przez każdy gram tkanki tarczycowej przepływa 5 litrów krwi w ciągu jednej minuty. Tarczyca to gruczoł dokrewny, czyli wydzielający substancję do układu krwionośnego, co odróżnia ją od gruczołów wydzielających do układu pokarmowego czy na powierzchnię ciała. Do przepływającej przez nią krwi, tarczyca wydziela hormony – trójjodotyroninę, tyroksynę, serotoninę i somatotropinę. Na ich wydzielanie wpływ mają z kolei inne hormony, m.in. TSH, TRH, wazopresyna i adrenalina. Wszystko to sprawia, że równowaga pracy tarczycy jest stanem wyjątkowo delikatnym. Naruszenia tego stanu zdarzają się częściej u kobiet niż u mężczyzn. Jest to szczególnie ważne, ponieważ zaburzenia pracy tarczycy u ciężarnej mają zły wpływ na dziecko, aż do ryzyka niedorozwoju umysłowego. U dzieci i nastolatków wadliwe funkcjonowanie tego gruczołu może prowadzić do zahamowania wzrostu czy opóźnienia pokwitania.

Jedz i dbaj o zdrową tarczycę

Stosowanie zrównoważonej diety jest podstawowym sposobem na ochronę przed problemami z tarczycą. Warto włączyć do swojej diety owoce morza, potrawy z ryb i skorupiaków a także warzywa zawierające duże ilości jodu. Z tego samego powodu należy upewnić się, że stosowana w kuchni sól jest jodowana. Pamiętajmy jednak, że nadmiar soli, także jodowanej prowadzi do nadciśnienia – używajmy jej więc rozważnie, zwłaszcza, że 5 gramów dziennie zapotrzebuje zapotrzebowanie dorosłego człowieka na zawarte w soli minerały. Kobiety ciężarne, które nie mogą, lub nie mają apetytu na produkty bogate w jod, powinny włączyć suplementy diety zawierające jod do swojej diety, wszelkie wątpliwości konsultując z dietetykiem lub lekarzem rodzinnym.

Bryza zdrowa dla tarczycy.

Wilgotny wiatr od morza przyjemnie chłodzi nawet w upalne dni. Warto pamiętać także o tym, iż nadmorskie powietrze jest szczególnie bogate w jod, który wdychany wraz z powietrzem, znakomicie przyswaja się w organizmie. Zadbajmy zatem, by wypoczynek służył zdrowiu tarczycy i całego ciała, tym bardziej, że dla dobrej pracy tarczycy wystarczy dwutygodniowy pobyt nad Bałtykiem raz do roku.

2,52k

Hipertyreoza znana pod inną nazwą jako nadczynność tarczycy to dość częste schorzenie polegające na zwiększonej produkcji hormonów tarczycy (tyroksyny i trójjodotyroniny). Choroba ta dotyka dorosłych, ale często występuje już przed okresem dojrzewania. Choruje na nią zauważalnie więcej kobiet niż mężczyzn.

Przyczyny nieprawidłowego funkcjonowania tarczycy

Powstawanie tej wieloobjawowej choroby związane jest z trzema najczęstszymi przyczynami. Pierwszą z nich jest choroba Gravesa-Basadova. Jest to jedna z chorób autoimmunologicznych, polegająca na wytwarzaniu specyficznych przeciwciał stymulujących tarczycę do wzmożonej aktywności. Kolejną przyczyną jest choroba Plummera, czyli toksyczne wole guzkowe. W wyniku tej choroby powiększa się tarczyca i węzły (gruczolaki). Trzecim powodem może być lekka nadczynność części zewnętrznej tarczycy. To stosunkowo rzadka przyczyna nadczynności tarczycy. Powstaje podczas terapeutycznego podawania niewielkich ilości hormonów tarczycy.

Jak zdiagnozować chorobę?

W celu zdiagnozowania choroby tarczycy powinniśmy uważnie przyjrzeć się stanowi naszego zdrowia. Jeżeli zauważymy u siebie niepokojące objawy jak nagły, znaczny spadek wagi (utrata kilku do ok. 30 kg w bardzo krótkim czasie) połączony z napadami głodu, problemy ze snem, kołatanie serca, drżenie rąk, nadpotliwość, podenerwowanie, stany depresyjne, zmęczenie i słaba wydolność organizmu, bóle mięśni i trudności z poruszaniem powinniśmy niezwłocznie udać się do lekarza, który zleci wykonanie potrzebnych badań. Przed wykonaniem specjalistycznych badań lekarz zbada nas palpacyjne, czyli wykona badanie polegające na wykryciu powiększenia tarczycy za pomocą dotyku. W celu wykrycia wydzielania nieprawidłowych ilości hormonów tarczycy zostanie nam pobrana krew. Badanie morfologiczne wykonuje sie w celu zbadania poziomu hormonów tarczycy (T3 i T4) oraz hormonu przysadki mózgowej TSH. W razie nieprawidłowości lekarz zleci nam odpowiedni sposób leczenia. Badania trzeba będzie regularnie powtarzać, przy czym należy pamiętać, aby wykonywać je w tym samym laboratorium. Związane jest to z metodą analizy, która powinna być taka sama przy każdym badaniu. Przy nadczynności tarczycy badania hormonalne wykażą zauważalnie obniżony poziom hormonu TSH przy zwiększonym poziomie T3 i T4. Scyntygrafia to kolejne badanie pomagające ustalić morfologiczną i funkcjonalną zdolność gromadzenia się jodu w tarczycy. Częstym badaniem jest również USG tarczycy pomagające określić wielkość i strukturę narządu.

Grupa ryzyka zachorowania na nadczynność tarczycy

W grupie osób narażonych na zachorowanie na hipertyreozę znajdują się osoby żyjące w stresie, miewające stany depresyjne. Stres sprzyja złemu funkcjonowaniu tarczycy. Na zachorowanie narażone są także te osoby, w których rodzinach choroba ta przewija się od pokoleń. Osoby cierpiące na choroby autoimmunologiczne, np. cukrzycy nie powinni lekceważyć zagrożenia zachorowania na tą chorobę. U takich osób niezbędne jest wykonywanie regularnych badań. Także kobiety po 50 roku życia znajdują się w grupie ryzyka. Kobiety znacznie częściej niż mężczyźni miewają problemy z nadczynnością tarczycy. Chorzy, u których objawy tarczycowe nie są dokuczliwe, często dziwią się dlaczego niezbędne jest podjęcie leczenia. Dobre samopoczucie nie gwarantuje jednak braku powikłań wywołanych zaniedbaniem leczenia. Od nadczynności tarczycy jest już tylko krok do problemów kardiologicznych, zaburzeń seksualnych, bezpłodności czy innych komplikacji zdrowotnych. Częstymi problemami zdrowotnymi są poważne zaburzenia psychiczne. Kolejnym groźnym dla zdrowia powikłaniem nadczynności tarczycy jest przełom tarczycowy, będący stanem zagrożenia życia. Przełom tarczycy spotyka najczęściej osoby z rozpoznaną nadczynnością tarczycy, które dodatkowo przechodzą ciężką chorobę lub zmienia się stan ich zdrowia – poród, zakażenie, powikłania o operacji. Przełom tarczycy to wyrzut zwiększonej ilości hormonów tarczycy do krwi – ilości zwiększonej dużo bardziej niż przy zwykłej nadczynności tarczycy. Charakteryzuje się szybką czynnością serca, migotaniem przedsionków, niewydolnością serca, gorączką do 41 stopni, śpiączką lub znacznym pobudzeniem.  Przełom tarczycowy wymaga niezwłocznej pomocy lekarskiej i hospitalizacji.

4,2k

Niedoczynność tarczycy to jedna z przypadłości, które mogą mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Cierpią na nią przede wszystkim kobiety, choć i u mężczyzn coraz częściej się zdarza, że tarczyca nie pracuje prawidłowo. Dowiedz się wszystkiego o niedoczynności tarczycy i sposobach jej leczenia.

Dlaczego tarczyca pracuje źle?

Trudno wskazać jednoznaczną przyczynę niedoczynności tarczycy. Często problemy te są powiązane z nieprawidłowościami w wydzielaniu hormonów przez przysadkę mózgową, ponieważ regulują one wydzielanie hormonów tarczycy. Niedoczynność tarczycy może być też wrodzona, wówczas jest następstwem nieprawidłowości w budowie tego gruczołu.

Kto choruje na niedoczynność tarczycy?

Jest to problem dotykający w ogromnej większości kobiet. Najczęściej symptomy niedoczynności tarczycy pojawiają się około czterdziestego roku życia, choć ostatnio lekarze odnotowują coraz więcej przypadków niedoczynności tarczycy u młodszych pacjentek. Niedoczynność tarczycy może tez pojawić się po ciąży, jednak zwykle jest to przejściowy problem.

Jak rozpoznać niedoczynność tarczycy?

Głównym problemem w leczeniu niedoczynności tarczycy jest fakt, że chorzy dosyć późno zwracają się do specjalisty. Jednak winić należy nie tylko ich opieszałość czy brak dbałości o zdrowie, ale przede wszystkim objawy, które mogą zmylić nawet lekarza. Wiele objawów niedoczynności tarczycy można powiązać z innymi chorobami, a nawet pomylić z przejściową niedyspozycją. Dotyczy to szczególnie pierwszej fazy problemów z niedoczynnością tarczycy. Najczęściej wśród pierwszych objawów pojawia się częste uczucie zmęczenia i osłabienia oraz senność. Wiele osób skłania się do uznania tego za przemęczenie, czy sezonowy spadek formy. Senność często mylnie kojarzona jest z cukrzycą. Inny zespół objawów to problemy z przemianą materii. Pojawiają się dokuczliwe zaparcia, ból brzucha i przybieranie na wadze. Charakterystycznym objawem niedoczynności tarczycy jest opuchnięcie widoczne na twarzy i innych częściach ciała. Początkowo można to uznać za symptom nadwag, później pojawia się charakterystyczna opuchlizna, twarz jest obrzmiała, rysy stają się surowe. Pojawia się także charakterystyczne wole, czyli powiększony gruczoł tarczycy. Przy niedoczynności tarczycy chorym często towarzyszy ciągłe uczucie zimna; skóra jest chłodna, pojawiają się sztywnienie mięśni i stawów. Skóra często jest przesuszona i łuszczy się, co sprawia, że pacjenci udają się po poradę raczej do dermatologa niż do endokrynologa. U kobiet pojawiają się także objawy związane z płodnością. Niedoczynność tarczycy powoduje deregulację cyklu miesięcznego, menstruacja może zatrzymać się nawet na kilka miesięcy. Może to wywołać problemy z zajściem w ciąże. Na niedoczynności tarczycy może też wskazywać przybieranie na wadze, które pojawia się mimo braku apetytu. Oczywiście trudno którykolwiek z wymienionych objawów przypisać jedynie niedoczynności tarczycy, jednak, jeśli kilka symptomów występuje jednocześnie, warto skonsultować się z endokrynologiem. Dla potwierdzenia diagnozy niezbędne będzie wykonanie badań pozwalających określić poziom hormonów.

Jak leczyć niedoczynność tarczycy?

W zależności od przyczyn i przebiegu choroby, są różne metody leczenia niedoczynności tarczycy: operacyjne oraz farmaceutyczne. O ile w przypadku zaawansowanej choroby niezbędne są leki na receptę, to warto sięgnąć też po suplementy diety wspomagające pracę tarczycy. Suplementacja może też polegać na uzupełnianiu niedoborów jodu, bo ten pierwiastek ma ogromny wpływ na pracę tarczycy.

3,56k

Welcome to Cwiczenia na cellulit. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!